تاريخ هميشه تكرار مي شود. اين جمله آشناست، ولي براي سينمايي ها اين جمله خيلي آشناتر است. به ويژه اين كه صحبت اسكار درميان باشد و سليقة اعضاي آكادمي علوم و هنرهاي سينمايي  آمريكا. وقتي استيون اسپيلبرگ يك دهه قبل با پارك ژوراسيك، گيشه را قبضه كرد و با فهرست شيندلر، دل رأي دهندگان آكادمي را به دست آورد، همه فكر كردند اين اتفاق يك بار براي هميشه مي افتد. ولي حالا تاريخ تكرار شده است. جنگ دنياها فروخت و مونيخ... هنوز كسي چيزي نمي داند. وقتي اسپيلبرگ، فيلم نامة خاطرات يك گيشا را از بايگاني اش بيرون كشيد و به دست راب مارشال داد، شايد فكر نمي كرد اين فيلم، خودش رقيب اصلي فيلم تازه اش باشد. وقتي هم در مراسم اسكار چند سال قبل، روي صندلي اش باقي ماند تا اسكار بهترين كارگرداني براي فيلم ببرخيزان، اژدهاي پنهان به آنگ لي اهدا شود و او با دست خالي و ناكام از ساخت نجات سرباز رايان به دفتر كارش بازگشت، گمان نمي برد تاريخ باز او را در كنار آنگ لي در يك رقابت ديگر قرار دهد. مراسم اسكار، يك بار ديگر در راه است و همه چيز، تكرار گذشته است. حتي همين بازي شيرين انتخاب آن هايي كه شانس جايزه بردن دارند...
راهت را برو (جيمز منگولد)
داستان زندگي اسطورة موسيقي كانتري يعني جاني كش از معدود آثار بيوگرافيك اين سال ها بود كه هم توجه منتقدان را به خود جلب كرد و هم گيشة موفقي داشت. خيلي ها فيلم  را يك ري ديگر برمي شمارند كه همانند آن فيلم، مي تواند در چند رشته بدرخشد. آن ها كه فيلم را دوست ندارند، حتي پا را از اين هم فراتر مي گذارند و معتقدند فيلم در باد موفقيت سال قبل ري كه به زندگي ري چارلز مي پرداخت، ساخته شده. اما اين واقعا اتفاقي نيست كه رخ داده. جيمز منگولد دو سه سالي هست كه روي پروژة راهت را برو كار مي كند. مسأله اصلي هم يافتن كسي بود كه بتواند به جاني كش، شكل عيني و واقعي ببخشد. سرانجام هم وقتي ژواكين فونيكس پذيرفت كه جاني كش باشد، فيلم با سرعت سرسام آوري به مرحلة توليد رسيد. حالا هم آن چه درباره فيلم مطرح شده، همين بازي ها است. از يك سو، فونيكس چنان با قدرت به جاني كش تجسم عيني بخشيده كه بسياري در تقديم مجسمة طلايي؛ او شك ندارند. در مقابل، بازي ريز ويترسپون هم در كنار فونيكس، گويا آن قدر درخشان شده كه در برخي نقدها او را سرتراز فونيكس دانسته اند. به اين ترتيب، ستارة بلوند آمريكايي كه عمدة تلاش هايش تاكنون براي رسيدن به جايگاه بازيگر فيلم هاي متفاوت، ناكام مانده بود، حالا مي تواند به گرفتن يك اسكار اميدوار باشد. مسألة ديگر در مورد بازي ها اين است كه فونيكس برخلاف جيمي فاكس كه سال گذشته به جاي ري چارلز لب زد، آوازها را هم خودش اجرا كرده تا آكادمي براي دادن جايزه به او كاملا متقاعد شود. به جز دو رشتة بازيگري، راهت را برو در رشته هاي بهترين فيلم، كارگرداني، موسيقي، تدوين و صحنه آرايي هم شانس هاي زيادي دارد.
كينگ كونگ (پيتر جكسن)
اصلا برخي كارگردان ها هستند كه در گذر از يك مقطع زماني، ديگر در فهرست رؤيايي اعضاي آكادمي جا مي گيرند. شك نكنيد كه اگر كينگ كونگ را با همين كيفيت فعلي ـ مثلا ـ آلفونسو كوآرون ساخته بود، الان نام فيلم در اين فهرست نبود، اما پيتر جكسن با سه گانة ارباب حلقه ها آن قدر محبوب آكادمي شده كه آن ها فكر كنند هر اثر جكسن يك اتفاق سينمايي مهم است، هر چند فيلم جكسن هم به هر حال فيلم مهمي است.
رؤياي كودكي جكسن، روايتي با شكوه از كينگ كونگ بوده و او حالا دقيقا چنين كرده. فيلمي را از روي نسخه سال 1933 ساخته كه داستانش دربارة عشق يك كينگ كونگ غول پيكر به يك ستارة مطرح زن  هاليوود است. بخش عمدة فيلم در جنگل هاي ناشناخته مي گذرد. حال و هواي اين بخش ها هم بيش از هر چيز يادآور فيلم هايي از قماش پارك ژوراسيك است. بخش هايي هم كه تايم كمتري دارد، در شهر اتفاق مي افتد تا احيانا فصل پرواز هواپيماها به دور كينگ كونگ بر فراز ساختمان امپاير را از دست ندهيم. فيلم با اين كه يك گروه بازيگري قدر در مايه هاي نائومي واتس، آدرين برودي و جك بلك دارد، در رشته هاي اينچنيني شانس ندارد؛ چنان كه در رشتة بهترين فيلم هم بعيد است نامزد شود، اما نامزدي جكسن در رشتة بهترين كارگرداني در كنار حضور فيلم در ميان مدعيان رشته هاي فني كامپيوتري، مثل جلوه هاي ويژه و صدا، قطعي به نظر مي رسد. همين هم براي فيلمي كه تا اين جا بيش از 200 ميليون دلار فروخته و فروش جهاني اش تازه آغاز شده، غنيمت است.
سيريانا (استفن گاگان)
فيلم نامه نويس قاچاق، اين بار فيلم نامه  اي در همان حال و هوا را خودش ساخته. قصه درباره پنج آدم است كه هر يك به نوعي به مسائل نفتي و خاورميانه مربوط اند و حال و هوا هم درست مثل قاچاق. جورج كلوني براي بازي در نقش يك مأمور سيا كه در هزارتويي از فريب و خيانت گير افتاده، مجبور شد 17 كيلو به وزن خودش اضافه كند . اين نقش، جايزة بهترين بازيگر نقش مكمل را در مراسم گلدن گلوب از آن او كرد. مت ديمون هم نقش يك تحليلگر انرژي را بر عهده دارد كه به يك شيخ عرب مشاوره مي دهد. ولي يك دفعه يك اتفاق ناگوار غير قابل تصور، زندگي شخصي اش را به هم مي ريزد. جفري رايت هم يك وكيل آمريكايي است كه در روند نظارت بر ادغام دو شركت نفتي، با يك مسألة اخلاقي درست و حسابي درگير مي شود. يك بمب گذار انتحاري هم هستة اصلي داستان ديگر اين فيلم را تشكيل مي دهد. اين چهار داستاني، در هم تنيده شده اند تا پيچيدگي حضور آمريكا در خليج فارس را به تصوير بكشند. خود گاگان در گفت وگويي گفته: مي توانستم تمركزم را روي شخصيت جورج كلوني بگذارم. مي توانستم او را در همة صحنه ها قرار دهم و كل داستان را از زاوية ديد او بگويم. با اين كار مي توانستم در چند سال گذشته زندگي راحت تري داشته باشم. اما بوم نقاشي من بسيار وسيع بود. اگر اين روزها بخواهيد فيلمي دربارة شرق و غرب بسازيد و آن را به يك تكه سرگرمي ساده و يكبار مصرف تبديل كنيد، به نظرم جنايت كرده ايد. اگر قاچاق را ديده باشيد، بيشتر متوجه حرف هاي گاگان مي شويد.ما كه يادمان مي آيد آكادمي نشينان قاچاق را دوست داشتندو اسكاربهترين فيلم نامه را به گاگان دادند؛ اين يكي را بايد ديد.
مونيخ (استيون اسپيلبرگ)
تازه ترين فيلم استيون اسپيلبرگ، دربارة وقايع مربوط به المپيك مونيخ است. گروگان گيري ورزشكاران اسرائيلي و بعد عمليات آزادسازي آن ها. پرداخت اسپيلبرگ، با توجه به يهودي بودن او، قاعدتا بايد يك طرفه و يك جانبه باشد. اما نوشته ها دربارة فيلم ، حاكي از آن است كه پسر نابغة سينما (لقبي كه منتقدان و تاريخ  نگاران آمريكايي به اين فيلمساز داده اند) ذات ترور را زير سؤال برده. فيلم، مخاطبان يهودي اش را نيز عصبي كرده است. اين نكته اي است كه دقيقا در پوستر فيلم هم مي توان آن را مشاهده كرد. اريك بانا با هفت تيري در دست، پشت پنجره اي، چنان مغموم نشسته كه هيچ نشاني از داشتن قدرت در چهره اش به چشم نمي خورد. تقريبا كسي فكر نمي كرد كه فيلم اسپيلبرگ به رقابت امسال اسكار برسد. فيلم، اوايل سال 2005 كليد خورد و مراحل فني اش هم بلافاصله طي شد تا همه چيز، به شدت، ياد آور يك دهه قبل باشد. زماني كه اسپيلبرگ در يك سال، هم فيلم پارك ژوراسيك را روانة اكران كرد و هم فهرست شيندلر را. حالا او پس از اكران موفق جنگ دنياها در ابتداي سال، غافلگيري پايان سال را، مونيخ قرار داد. مونيخ از يك سو به لحاظ بازسازي يك واقعة تاريخي، مورد علاقة آكادمي است و از سوي ديگر، آكادمي نشان داده كه به فيلم هايي دربارة يهوديان، توجه بيشتري نشان مي دهد. به جز اين، فيلم در بخش بازي ها هم مي تواند مورد توجه قرار گيرد. خاصه اين كه اريك بانا، گويا تصوير درخشاني از تزلزل شخصيتي يك كاراكتر ارائه داده است. فيلم در كارگرداني فيلم نامه، طراحي صحنه و لباس و البته موسيقي (كه مثل هميشه كار جان ويليامز است) شانس زيادي دارد. فيلم برداري يانوش كامينسكي را هم فراموش نكنيد.

خاكسترنشين (ران هاوارد)
مثلث تهيه كننده كارگردان- بازيگر كه با فيلم يك ذهن زيبا كاملا امتحان شان را پس داده بودند، امسال با اميد زيادي فيلم خاكسترنشين را - كه به اشتباه مرد سيندرلايي هم ترجمه مي شود - روانة اكران كردند. فيلم به جاي جنيفركانلي، يك رني زلو گر اسكاري داشت كه مي توانست حتي بر توجه آكادمي نشينان بيفزايد. داستان هم كه درباره يك مشت زن حرفه اي و مسائل مربوط به او بود، قبلا مورد توجه اسكار قرار گرفته بود. اما اين ها دليل نشد كه مردم از فيلم استقبال كنند. خاكسترنشين با بازي راسل كرو شكست تجاري سختي خورد و حالا اگر آكادمي فيلم را يادش مانده باشد، شايد فيلم در كارگرداني شانس نامزدي داشته باشد.
امتياز آخر (وودي آلن)
مثل اين كه از بقية فيلم هاي اين سال هاي آلن بهتر از كار در آمده است. فيلم حاصل رابطة نزديك يكي دو سال اخير وودي آلن با اسكارلت يوهانسن ستارة جوان است و اين رابطه در فيلم به يك اتفاق در كارنامة فيلمساز منجر شده است. وودي آلن سال هاست كه مورد توجه آكادمي قرار نگرفته. آخرين باري كه ما به ياد مي آوريم يك دهه قبل از آفروديت توانا بود. شما آمار دقيق تري داريد؟
شب به خير وموفق باشي (جورج كلوني)
توي اين فيلم برخلاف فيلم هايي كه تا به حال دربارة مك كارتيسم ساخته شده، نابودي خود سناتور مك كارتي نشان داده مي شود. آن هم توسط چند تا آدم با وجدان شبكة تلويزيوني CBS. تصاوير سياه و سفيد و قسمت هاي مستند مربوط به سناتور مك كارتي در فيلم، از آن چيزهايي است كه منتقدان سينما را خيلي به وجد آورد. داوران جشنواره ونيز هم چند وقت پيش، كلي از جوايز خود را به كلوني دادند. شايد به خاطر همين موضوع، آكادمي اسكار خيلي به اش توجه نكند.
كوهستان بروك بك (آنگ لي)
آنگ لي بار ديگر بازگشته است. او نتوانست در رقابت هاي تابستاني هاليوود دوام بياورد و هالك كه نسخة روشنفكرانه اي از كميك استريپ معروف اين غول سبزرنگ بود، با شكست تجاري مواجه شده. آنگ لي دوباره به همان مايه هايي باز گشته كه دوستش داشت. فيلم هاي فاخر تاريخي با آدم هايي كه لباس هاي قديمي مي پوشند و البته قديمي هم حرف مي زنند!
تاريخچة خشونت (ديويدكراننبرگ)
ديوانه نشده ايم. مي دانيم هم كه بين اسكار و كراننبرگ رابطه اي وجود ندارد، اما اين بار قضيه كمي فرق مي كند. فيلم حماسي كراننبرگ هم يك بازي خيره كننده از ويگومورتنسن دارد و هم به لحاظ فني و كارگرداني اثري درخشان است. نمي شود رشته مشخص كرد، اما تاريخچة خشونت در جمع نامزدهاي چند رشته حضور خواهد داشت. شك نكنيد!
غرور و تعصب (جو رايت)
حرف هاي ضدونقيضي دربارة اين فيلم گفته مي شود اما اين اقتباس از روي رمان مطرح جين اوستين، حداقل كرا نايتلي را نامزد اسكار بهترين بازيگر زن مي كند. اين چيزي است كه قطعي به نظر مي رسد. دربارة طراحي صحنه و لباس هم تا فيلم را نبينيم، نمي شود اظهار نظر كرد.